============================================================

536 كتاب الصيدنة فى الطب 907. كشنج(1) (109ب) هو كشمه. ابن ماسه: هو من جنس الفطر وهو قريب من الغوشنة (7) فى الظعم.

صهاربخت: يجلب من خراسان. الحاوى: بقلة معروفة. ماسرجوية: قوتها قوةجه اليمانية(3).

1. «كشنج بر وزن اعرج نوعى از سماروغ (قارچ) است و آن رستنئى باشد كه از جاهاى نمناك و عفن رويد و تخم ندارد.مه (برهان قاطع): 2. رجوع شود به ذيل غوشته در همين كتاب.

3. مقصود بقله يمانيه است.

908. كشيش ابوحتيفة: الكشمش بهراة اذا زبب فى الشمس جاء احمر وما علق جاء اصفر و ما بسط فى الظل فى البيوت جاءاخضر و كذلك حاله بالسراة.

909. كلر(1) هذا خشب يجلب من الهند و يكثر ببلخ و احسبه المغات الهندى 1. در برهان قاطع يا زاء است و چون با سين (كلس) هم ذكر شده است احتمال ميدهم كه ضيط برهان قاطع درست باشد: «به كسر اول و سكون ثانى و زاى نقطه دار دوائى است كه آنور را مغات گويند و آن بيخ درخت رمان اليرى است كه اتار صحرائى باشده».

910. كلنكرد نبات غليظ الورق يثمر مدورة كالعنب ابيض مطول مرالطعم يضمد به العينه الرمدة و بالترمذية ويوذ و بالبخارية ويوذه. و قيل كلتكگر(1) بالبلخيه عنب التعلب و قد مر من شرحه ماكفى. ابوالخير فى اطيوس: الخرنوب الكبير وهو ه الكنكرو قال ايضا العكوب وهو الكنكر.

1. رجوع شود به ذيل عنب التعلب در همين كتاب، حاشيهآ شماره (7).

Страница 596