============================================================

حرف الكاف 535 صغار ابيض اللون. ابن ماسويه: فيه مرارة و عفوصة. بالرومية هاليون واه بالسرياتية كشوثا و شكوثا؛ يتعلق بالتبات امثال الخيوط يقرب منها ولااصل له فى الارض ولاورق فى اطرافه. ثم يفسد التبات و فيه مرارة ، يجعل فى الشراب لسكره ويعمل به السكر. ابويوسف صاحب المشاهير: الكشوث ضرب من ه الكواميخ. شعر: نبت بلا اصل له فى الثرى من غير ما بزر ولايذر ينبته الشوك فياتى ياه حداب(1) الثياب الملحم الصفر وا يسيل(2) منه الطل ابريسا من غير ما جهد ولا قدر حتى ترى فيروزج الشوك قد عولى بالصدرة(3) من تير 1. در أصل: ««اهدام» و آن درست نيست زيرا اگر مقصود نابود كردن است هر نياتى را نايود مى كند و اختصاص به گياه زرد ندارد. اهداب در اينجا يه معنى ريشمهاى پارچه است. آ. اينوه دوبيت آخر در اصل مغلوط و مصحف و محرف است و من چوين اصل اين ابيات را پيدا نكردم آن را به حدس خود تصحيح كردم. در اصل «يسيل منه الظل» من «يسيل مته الطله حدس وه ميزنم. يعنى باران يا شبنم از اين پيچك ابر يشمى فرو مى اويزد 3. در اصل: «بصدودمن النير» كه معنى نميدهد. پنا يه حدس من معنى آن چنين است: بر روى خار فيروزه گون سينه پوشى از يه و طلا برمى أيد (يعنى پيچك زرد بر خار سبز).

906. گشت(1) برگشت = 1511/8 111112 اشبه شيء بخمسة خيوط منفتلة على اصل واحد دقيق مختلفة المقدار قدر فتري يه بين السواد والصفرة ليس له كثير طعم. ماسرجويه: قوته - مثل قوة البذشكان(2).

01 «گشت يرگشت... به معنى پيج بر پيچ پاشد و نام رستنئى بود بر هم پيچيده و مانند ريسمان به هم تافته و از پنج عدد بيشتر نمى ياشده (يرهان قاطع). آ رجوع شود به ذيل «بداشغان» در همين كتاب

Страница 595