============================================================

حرف الفاء 271 الارجانى فى النون: نيطافيلون. و بنطا(1) بالرومية خمسة و منه الفتطيفطى (7) .

جبريل جاء به فى القاف وهو سخيف.

1. در اصل: «نيطا، و آن درست نيست و ابوريحان نيز نيطا ننوشته است به دليل آنكه مى گويد و منة الفتطيفطى 762462»217 798. فوة الصباغين 10880000ل- بنا ان2ا02نا 70004 بالهندية منت(1) وبالفارسية روين و بجرجان روغتاز(2). وهو نوعان كثيرالعقد و قليلها. و كثيرها يقال له كردن و بعده الزوزنى و يقال له اليزدونى ادق واشد وا حمرة من القباذى حتوي اجودها البردعى بارمينية يحمل الى جرجان واه سجستان و مكران و يحمل الى الهند والزنج وهى عروق حمر قانية غلاظ وبعده القباذى والهند اميل اليه. و منه نوع بيلخ يسمى الحفضوى(3) اردا من القباذى رت الا آته بالبردعى اشبه، يشوى(4) ليقوى لونه فى تنور مسجور مفرغ ويغش به ه البردعى ولايبلغ ما يكون فى سائرالمواضع الى الحمل وله بزر احمر فى قدر جه البرنك(5) اوحب الفرفخ المسمى الفقد وله لحم كلحم حب الاس وفيه حلاوة ه ول ويلون به الخمر يدقه الخمارون ويصرونه فى خرقة و يلقونه فى الخوابى. وهو ه بالرومية اوريزوذينوس وايضا اوروذيس وبالسريانية فوتا. ديسقوريدس: فى اول نباته يكون اخضر ثم يحمر قاذا كمل اسود و اصله دقيق احمر. ملكى: منه ه برى ومنه ريفى و اهل انطاكية يزرعونه لقلته عندهم. ابوحنيفة: هو عروق ه حمر و نباته دقيق فى رأسه حب شديدالحمرة كثيرالماء يكتب بمائه وله ثمرة حمراء هوه مدورة كانها خزرةآ عقيق لها ماء احمر يكتب به.

1. چتين است در اصل و در ترجمهآ فارسى: «مزيت» با فتحه روى ميم و كسره در زير زاء. در خزنالادويه (ص 664): «مجيتهه» و آن مطابق است با آنچه در لغت نامه يلاتس (ص 1004) 211081 آورده است و آن را فل14 معنى كرده أست. آ. در ترجمه قارسي

Страница 531