============================================================

648 كتاب الصيدنة فى الظب 791. قلفلمول .با علاعا /16 يا با 621010 [00اب) و يكتب فلفلمون اى شبيهالفلفل و ايضا فلفلموى و فلفلمويه وهو بالهندية پبى بل مول(1). صهاربخت: اصل الفلفل. قال ابن ماسه حتوح غيره: اصل جوه الدار فلفل. الرسائلى: فلفلمويه بدله الدارفلفل. الارجانى: اصل شجرة الفلفل: ابن ماسويه: بدله الذارفلفل.

1. در مخزن الادويه (ص 360): «پيجلامول به لام و پيپلامور براء مهمله... ومول ومور بلغته اهل هند اسم بيخ است00.» 292. فلنجمشك(1) 756ن0=م يا للللل160 05فلا يا ببا لللسفلفقةلا للللل و وفرنجمشك. ابوحنيفة: اصابع الفتيات(2). صهاربخت: القرنفل البستانى. و بالهندية سله(3).

1. فلنجمشك يا پلنگ مشك به قول برهان قاطع: «نام داروئى است و وجه تسميهآ آن به پلنگ مشك آن است كه گل آن دارو به گلهاى پشت پلنگ و به رنگ آن ميماند و بوى مشك ج ميدهد...». 2. چنين است در اصل و بر كتاب النبات ابوحنيفة (شماره 47): «اصابع القينات هى الريحانة التى تسمى بالفارسية الفرنجمشك وهو باقاصى ارض بالعرب كثير، برى لايرعاه شآ..».3. در ترجمه قارسى: «و به لغت هندى او را سله گويند و شلسى و يا سرى هم گويند» .

در لغتنامهآ پلاتس (ص 334) تلسى 1119ل10958ل00ل0 گياهى كه مورد احترام و تقديس هندوان است و به عقيده آنها از موى «خداى زن تلسى» آفريده شده است.

793 فل(1)حانما ت-5811 1ل1851 الرازى: اصل النيلوفرالهندى. فى الحاوى: دواء هندى معروف قوته كقوةه اليبروح واللفاح. ابومعاذ: خشب السفرجل الهندى. حكم ابومعاذ فى الفلنجة هن انها اصل النيلوفرالهندى وفى الفاغيه كذلك. والرازى هاهنا يقول مثل ذلكه فى فل فلاندرى ايها يعتمد.ه

Страница 528