============================================================

زفتة العين 237 يجتنب ما عليها (1) من الصوفة فاته ردى للحلقوم .

1. در اصل: «ماعلتها».

727. علق سغ= لل12ل58 بالرومية(1) افنوس و بالسريانية علقثا و بالفارسية ديوجه.

1. در ترجمه فارسى چنين آمده است: «علق حيوانى است كه به لغت رومى او را اينوس گويند و ومعنى او اكل باشد يعنى خورنده و بعضى گفتهاند او را به لغت رومى اقديله (صحيح: افديله رجوح به عنوان يونانى) گويند و به لغت سريانى علقتا گويند و پارسيان ديوچه گويند و به هندويى جوك گويند و در بعضى از بلاد فرغانه او را زروك (= زلو، زالو) گويند و آنچه از شهر خوقتد به اطراف برند او را عظيم اعتبار كننده 728. عملج(1) ايومعاذ: البطيخ الاحمر القشر الاملسه الابيض الداخل و يؤكل بزره.

2. در برهان قاطع عملج بر وزن اكبر ضبط شده است و گويد نوعى از خريزهآ زمستانى باشد.

729. العمرد(1) قيل هو الكرفس.

و1. در برهان قاطع بهفتح عين و سكون ميم و ضم راء صبط شده است و گويد «ارستنى باشد كه او را كرفس گوينده.

730. عنبر رد716 ك كلا2 بالرومية ظاظاشيون(1) يجلب من يلاد الشحر وهو ايضا اتواع اجوده الاشهب الخفيف الوزن الاييض المكسر الذى يشوبه آثنى صفرة وفيه كالعيون ثم (2) عين الجراد و كوهبركوه(3) والازرق وهى متقاربة والاول سمى لشبههابها ول والثانى لانه مركب من طبقات وصفائح ثم المندالاسود الثقيل ثم السمكى. قيل

Página 497