============================================================

و436 كتاب الصيدنة فى الطب العليق. ابوالخير: تصحيحه فى بولس: هوالعوسج تمره العليق اشد قبضا من قجه التوث ويعمل منه رب كرب التوث فيربى منفعته فى الم الحلق على منفعة رب التوت ويقوم مقام زب الجوز الحاوى: ديسقوريدس فى باطس: و كانه فى الترجمة انه العليق و ان العليق هو العوسج وينبت ببست على شطوط الانهار شجرة ذات شوكة معقفة كالعوسج فى قد شجرة الورد ويثمر ثمرا لافرق بينه وه بين الفرصاد يسمى بلغتهم زيرلشك. وفى المقالة الرابعة انه نبات قابض * تف.

(793) جالينوس ذكر بيض القنبيط وأصول العليق فى موضع معأ. نيقولاوس : من الاشجار مايوصل بجنسه فيجود كالتين فى التين والكرم فى الكرم ومنه مايغرس و فى غير جنسه كالتفاح فى الكمثرى والقيسوم فى الدلب والبطم فى الزيتون والعليق فى اشجار كثيرة. ابوحنيفة: شجر من شجر الشوك لايعظم، اذا نشب فيه الشيء لم يكد يتخلص من شوكه وله ثمر يشبه الفرصاد اذا اينع اسود وحلا و يقال انها شجرة موسى. ذكر بولس توث العليق فاظن انه الذى يسمى بجرجان تمش (2).

ابوحنيفة: هو من شجر الشوك و شوكه حجز چداد (3) و لذلك يسمى عليفا وله ثمر كالفرصاد و اذا اينع اسود و حلا فأكل و يسمى بالفارسية الدر. و قيل انه الشجرة التى آنس موسى منها النار(4).

1. در ترجمه عربى ديسقوريدس (شماره 97 از مقاله 1) «رمنوش وهو العوسج». 2. در اصل و «نمش» و «لمش» خوانده مى شود. به گفته تابتى (درختان و درختچههاى ايران ص 330) در گمر گانرود «تميش» خوانده مى شود. يراى نامهاى اين درختچه كه امر وز در فارسى تمشك خوانده ميشود رجوع شود به ثابتى موضع مدكور 3 . در لسان العرب ذيل علق «حجز شداده. آ. در اصل: «الداره اشاره است به آيه شريقه انى آنست نارا لعلى اتيكم منها بفبس در سوره مباركه طه.

726. عليق الكلب 2ن10101307با 1051121712206 ابوالخير: وثمرة عليق الكلب اشد قبضا من ثمرة العليق. بولس: يجب ان

Página 496