============================================================

566 كتاب الصيدنة فى الطب فرغانة نوع ردى وهو بالرومية اسطروثيون (2). جالينوس: اكثر ما يستعمله اصله وطعمه حريف. الرازى: ورقه يشبه السانج و عروقه خشب صلب يه اسودالظاهر اصفر المكسر و شجرته بالرومية دريولطاس(3). بولس: بدله الخربق الاسود. الرازى: بدله فى القى والتعطيش والغرغرة وزنه جوزالقى وه تلث وزنه فلفل.

1. چنين است در اصل و در تسخ مب و مج از ترجمه فارسى و در بسيارى از كتب داروى و كندس با سين بى نقطه آمده است. در برهان قاطع كندسه با سين بى تقطه به معنى آتريون وه چوبك اشنان آمده است كه در يعضى از كتب دارويى نيز چنين است. آ. اسطروثيون يا اود سطروئيون در ترجمه عرى ديسقوريدس (133 از دوم) چنان تعريف شده است كه به معنى اشنان گازران باشد و با آنچه ابوريحان وصف مى كند سازگار نيست. 3. در نسخه مچ ديوريطاس.

926 كنيب ماع = 2 ي11014060 ا6ام1 يا 4ل111116 11ة يا ق210 268 0ل0ن1 صهاربخت: قوته قريبة من الحنطة و لذلك قال جالينوس ان مزاجه وسط بين هاه مزاج الحنطة والشعير. الحاوى: هوالهرطمان.

927. كناوس)1) ببا 6156010005 ذكر ابوالخير انه نبات يسميه الفرس كنارس وهى الشوكة التى تعظم وتكرم و عدده فى جملة ما يتناول.

1. بايد كنارس باشد كه در متن آمده است و در اين صورت بايد همان كنگر پاشد كه مذكور شد كنارس همان 1111279 است كه لغت يوثانى است نه ايرانى 928. كنب = 12 18 1606116 ابوحنيفة: شييه بقتادنا (1) يحصف بلحائه و يفتل منه شرط باقية على الندى.

1. در اصل: «بقياذيا» كه بى معنى است. اصلاح از لسان العرب ذيل «كنب»

Страница 606