============================================================

604 كتاب الصيدنة قى الطب ثلاث مرات باعادة العمل. و قوة خبث النحاس كقوة النحاس المحرق .

1. چنين است در اصل ودر المجماهر (ص 244): «خلقو» ودر ترجمه فارسى: «خلقوس» و اين درستتر است رجوع شود به عنوان يونانى 2. در اصل: «من زهرة النحاس ابيض قيل انه خبته». متن از روى ترجمه فارسى اصلاح شد: بو گفتهاند زهرة النحاس بلون سپيد است وبعضى جه و گويند زهرة النحاس ريمى است...» 3. در اصل: بالفوتجات و آن درست نيست. رجوع شود به وهد زيل قواميس العرب تأليف دوزى، ج 2، ص 242. 4. در ترجمه عربى ديسقوريدس (60 از اول): «سحالة النحاس». و السحالة ماسقط من الفضة والذهب اذابرد 1046. النحاس المحرق الابيض 6ه161417= ع00008ل16 بالرومية قلقديس و بالييريانية نحاسا حوارا موقدا و بالفارسية روىه سييد يموختد 1047. نخل با 61 0612 الطلع الذكر للتلقيح بسجستان يشد باقات مع قيصوم فان اغوز فحبق ثم يلقح ال به. الكفرى(1) والجفرى(2) الطلع و يقال له الكافور ايضا لاستتاره(3). ام جرذان اخر نخل الحجاز ادراكا فيصعدها الجرذان يأكلها. شمراخ(2) اللقاح يسمى الحرق(5) يجعل منكوسلاع) فى طلع الانثى رآسه الى اسفلها لينثر دقيقةه فيها 1و2 . در اصل : «الكترى والجقرى » . اصلاح از لسان العرب ذيل «كفر». 3. در اصل : «لاستراره» و يا چيزى مانفد آن كه معنى ندارد. اصلاح متن از روى حديشى است كه در لسان العرب اذيل يور كفر) نقل شده است «و.فى الحديث انه كان اسم كنانة (يعنى تركش) النبى (ص) الكافور تشبيها بغلاف الطلع واكمام الفواكه انها تسترها..» . كفر در اصل به معنى يوشاندن است وچون كافور طلع رأ هار ميپوشاند به آن نام خوانده شده است و تركش حضرت رسول(ص) نيز به مناسپت پوشاندن تيرها كافور خوانده شبده است. «استتار» نزديكترين و شبيه ترين كلمه به كلمهآ ناخواناى متن بود. عاود. والحجرق والحراق والحراق والحروق كله الكش الذى يلقح به النخل اعنى بالكش الشمراخ الذى يؤخذ من الفحل فيدس فى الطلعة» السان العرب ذيل حرق). 6. در اصل: «متكرشام.

Страница 664