============================================================

تش اشت 554 كتاب الصيدنة فى الطب ورقها كورقه ولها جنى مر اذا أكل أغطش و اذا شرب عليه ماء تفخ البطن واتشد شعرا على هذا(3).

1. در حاشيهآ ورق ب 115 نوشته شده است. اين دارو ذيل لغت برسيون در همين كتاب ذكر شده است (از ترجمكه فارسى). و نيز رجوع شود به لسان العرب ذيل ليخ. 2 . در اصل: «انصباه و آن درست نيست. آنصنا از شهرهاى باستانى مصر است. رجوع شود به معجم البلدان . 3. در ترجمه عربى ديسقوريدس (147 از اول) تام أن «برسيام ذكر شده است. 4. اين شعر درمتن ذكر نشده است ولى در ذيل «ابرسيون» ذكر شده است. رجوع شود به ذيل برسيون 939. لبلاب 12111 و 6ف000-.ا 101170517611615 (لبلاب غير) يا با1اه1 116004 (لبلاب كبير).

بالرومية الكسينا و ايضا ابذتطوس (1). و بالسريانية حبلبلى (7) و بالفارسية نويج و بالسجزية نژك(3). جالينوس: منه توع عظيم يسمى حيل المساكين.

و اوريباسيوس: هواللبلاب الكبيرالذى يصعد على الشجر اسمه قسوس .

ديسقوريدس: هو الوان ثلاثة، ابيض له تمرة بيضاء واسود ثمرته سوداء اوه صفراء و اخر يسمى إلقيس(2) المشتيك ليس له تمر و قضبانه دقاق وورقه ه صغار ابيض يضرب الى الحمرة ليس بمدور. ابوالخير: ثلاثة اجناس ابيض و اه اسود والذى يسمى القيوس(5) وهو مضعف و ليس فيه تمرة. ابوحنيفة: ن اللبلاب هو العصبة. بولس: بذروقيقوس ضمادالخردل و يقع قيه قيسس وهو اه اللبلاب. و فى المجسطى: شبهت الهلبة(6) بورقة نوع من اللبلاب يسمى قسس .

1. شايد اتتوليس- چمه409041= تو عى پيچك باشد كه نام علمى آن 1711فخلانيه است اليدل و اسكات). 2. در اصل: «حيليلى با ياء ميان دو لام. اصلاح از لوو (140) كه در آنجا به خط سريانى حبلبلا است. 3. در اصل: نوك و آن نبايد درست باشد. اين همان كلمه است كه در ذيل كرم از تپرجمه فارسى نقل شد: «و عرب نوزك لبلاب را گويند». پس همچناتكه من در متن آوردهام بايد قؤك باشد كه صورت ديگرى از نوزك است. احتمال ميدهم تژك همان كلمه پاشد كه در برهان قاطع يه صورت «نزه» آمده است: «به فتح اول و ثانى و ظهورهاء شاخ درختى را يهد گويند كه بسيار نازك و لطيف برآمده باشد. مؤيد احتمال من آن است كه برهان قاطع در ذيل ور

Страница 614