============================================================

حرف الغين 249 هذا مكان. ابوحنيفة: سميت للون ورقها ابونواس: ود لو كنت من فاكهة تشتهى لطيبها كنت الغبيراءيه 1. در اصل: «فيقطر». آ. در اصل بدون نقطه و به اين ترتيب مى توان سلنسك نيز خواند و شايد هم «سلسك» باشد. در حاشيه منهاج البيان (ورق ب 151) : «غبيراء سنجد فى لغة اصفهان و فى لغة فارس شيلانه» در درختان و درختچههاى ايران سيلانه و شيلانك از نام هاى عناب ذكر ور شده است (ص 399). در برهان قاطع نيز شيلان و شيلانه به معنى عناب آمده است. در ترجمه فارسى اين كلمه «سسنك، است. بنابراين شايد آنچه در اصل و در ترجمه فارسى آمده است كلمهاى شبيه به سيلاتك يا شيلانك بوده است كه دستخوش تحريف و تصحيف شده است.

اصل ما در اين قسمت مغشوش و درهم است و معنى محصلى از آن درنمى آيد ترچمه قارسى تا ى يد اتدازهاى مفهوم تر است وما به همين جهت آن را نقل مى كنيم: «حمزه گويد او را به لغت اهل ه قارس سسنك گويند و بسيمن نام فرشتهايست ومهره او را كه خرزه سسن گويند به لغت عربوه به آن فرشته نسبت كردهاند و از خواص آن مهره آنست كه باد را از امعاء براند چون بر شكم بسته شود و موشع اين مهره وادى معروف استه. پس شايد قسمتى از تنرت اصل چتين ياشد: «وخرزة سيس يطرد الرياح و هذا (اى سيس) مكان» يعنى «نسيسر تام مكانى است» 748. الغرب 77للغ =ا 1180101 16111 بالرومية اليكا(1) و بالسريانية عربيا (7) و بالفارسية بذه. صهاربخت : لبن الغرب المعروف ببورق الغرب، فى الناس من يشرطه وقت الايراق ويجمعون هجه الصمغة الجارية. اوريباسيوس: اطيا (3).

1. در اصل : «اليطا». رجوع به عنوان يونانى. آ . در اصل : «عريثا» . رجوع به لووص 30301.

در ترجمه عربى ديسقوريدس:«اطام (111 از مقالهآ اول)حبلگ 7490. غراء(1) و غرى صهاربخت: المعمول من غبارالرحى(7) والمعمول من الجلود و غرى السمك .ه جالينوس: قلا(3) يعمل من السميذ للمصاحف. الحاوى وديسقوريدس: المعمول قه.

من جلودالبقرمنه ابيض ومنه اسود. ديسقوريدس: يعمل من نفاخة السمكة و (96))

Страница 509