============================================================

حرف العين 229 بولس: بدله زهرالملح. القابية لاقطة الحصفر. ابوحنيفة: العصفر برى لاينتفع به والريفى يزرع وهو الاحريض والخريع والبهرم والبهرمان والمريق و سلافته الجريال و سلافة كل شيء و سلفه ما تقدم منه. وله(5) شبابان(6) وهو ما يوقدهر لونه كالنار هما القلى و حب الرمان و منهالشب لانه يشب الصبغ. و اصل وا المجريال فارسى. والنشاستج(7) و تفسيره الذى سكن حتى يبقى. وكانه ذهب الى انه گريال. و قال الاصمعى هورومي.وه 1. در لغت نايه يلاتس (834) نا60110ل1 و 2118100. در اصل: «اطراقوليس» در ترجمه عربى ريسقوريدس (88 از سوم) : «اطراكتولسء= ق1قلقل1 005ق1لة اليدل و اسكات). 3. در حاشيه افزوده است: «بالفارسية اسبرك و بالسندية رح تاون و فيه نظره . 4 .

در اصل: «كاريزه». ودرست كازير يا كازيره است (رجوع به برهان قاطع ذيل كازيره). 5. اين جمله ربطى به جملة سابق ندارد و قطعا مطالبى از اين ميان افتاده است. 6. در اصل: «شيانان»: «الشباب ما شب به اى اوقده (اقرب الموارد). 7. اين جمله نيز ربطى به سايق ندارد و در اين وسط گنجانده شده است. ظاهرا اصل چنين بوده است: «و اصل الجريال فارسى و كانه ذهبه و الى انه گريال..» اما ربط رمان ونشاستج باعصفر را از مطاليى كه ابوريحان در الجماهر (ص 35) گفته است ميتوان درك كرد و از آن مى توآن به مطاليى كه از اصل ساقط شده است تا اندازهاى پى برد: «والبهرمان هو العصفر يقال ثوب مبهرم اى معصفر وليس يعنون فى صفة ه الياقوت زهرته (اى زهرة البهرمان) فانها صفراء رطبة لحمية يايسة وانما يعتون صبغه السائل بعد خروجه نشاستجه الاصفرالذى هو سلافته السابقة و للمعصفر بالرمان إلف ومواققة فلا يجود جرياله الا بدههب» نشاستج در اينجا به معنى تهنشين است نه نشاستهآ گندم معروف.

709 عصافيرالشوك 81746-1710 5لعللا6 10011166 اطيوس: باليونايية طروغلودوطوس اصغز حجمامن جميع انواعه. بولس: و ه كثيرا ما يكون فى السباخ، اظنه السياج، هو الطف لونا من سائر العصافير

سوى الملكى بين الصفرة والرمادية فى جنبيه ريش ذهبى دقيق المنقار و فى ذنيه نقط بيض يحركه دائما ويصوت كالعصفور و اكثر ظهوره فى الشتاء و قل ان جه يأوى فى الاساسات والسياج الجاحظ : عصفور الشوك يعبث بالحمار وذلك ققاله لان الحمار اذامر بالشوك و كان دبرا يحتك به و لذلك اذا نهق الحمار

Página 489